چشم‌ها پرسش بي‌پاسخ حيراني‌ها
دست‌ها تشنة تقسيم فراواني‌ها

با گل زخم، سر راه تو آذين بستيم
داغ‌هاي دل ما، جاي چراغاني‌ها

حاليا! دست كريم تو براي دل ما
سرپناهي است در اين بي‌سر و ساماني‌ها

مهدويت از واژة مهدي گرفته شده و معناي اصطلاحي آن، اعتقاد به حضرت مهدي (عج) است، و باور به اين كه او فردي است از نسل

پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ كه در آخر الزمان ظهور مي كند و جهان را پر از عدل و داد مي سازد

آنچنان كه از ظلم و جور پر شده بود.
اين عقيده اختصاص به شيعه ندارد و همة فرقه هاي اسلامي، در آن مشترك هستند، ريشة آن نيز در قرآن و احاديث است و چنين نيست

تاريخ تنها علم به حوادث گذشته نيست بلكه علم به حوادث گذشته و علم به قوانين حاكم بر اين حوادث است. چنانكه ابن خلدون مي‌‌گويد:

چكيده :

كرامت به معناي شرافت و حيثيت ذاتي براي انسان به دليل انسان بودنش، مورد قبول اكثر مكاتب بشري است. و در اسلام، انسان از دو نوع كرامت بهره‌مند است. 1 – كرامت ذاتي؛ 2 – كرامت اكتسابي .

كرامت ذاتي مربوط به همة انسانهاست و غير اختياري است و بايد خدا را بر اعطاي آن به انسانها ستود. كرامت اكتسابي مربوط به كساني است كه تلاش كرده و با اختيار خود آن كرامات را كسب كرده‌اند،كه بحث ما نيز در همين قسم مي‌‌باشد. در اين زمينه آيات قرآن و روايات زيادي از صاحبان كرامت، ائمه اطهار7، مبني بر تشويق به كسب كرامات انساني وجود دارد، علاوه بر اين كه خود، الگو و اسوه و عامل آن كرامات بوده اند.

بسياري از اين كرامات پس از عصر ائمه7 و در عصر غيبت، يا فراموش شده‌اند و يا به دليل عمل نكردن به آنها، كم رنگ شده و در معرض فراموشي مي‌باشند. كه رواياتِ بيان كننده وضعيت مردم و خصوصيات انسانهاي عصر غيبت در قالب فراموشي دين و يا عمل نكردن به دين، از بين رفتن ارزشها، غريب بودن دين و ...... دليل و گواه آن است. و در ميان آن كرامات، دو كرامتِ عزت نفس، و توجه به جايگاه انسان،و بهره مند شدن از آن، به دليل ارتباط داشتن با بسياري از كرامات ديگر و اهميت آن از ويژگي خاصي برخوردارند كه اگر مسلمانان و منتظران ظهور امام مهدي4 در كسب آن كرامت و پيدا كردن جايگاه خود و پي بردن به توانائي‌هاي خود، حركت كنند. نتيجه‌ي آن نجات از ذلت در تمام صحنه‌هاي زندگي فردي و اجتماعي خواهد بود. علاوه بر اين كه در مسير كمال و رضاي الهي قرار خواهند گرفت. بي‌ترديد ظهور امام 7 و تشكيل دولت و حكومت جهاني، ظهور كرامات انساني و دولت كريمه‌ي مهدوي خواهد بود. اما در عصر غيبت علل و عواملي همچون هواهاي نفساني و شيطاني ، ضعف اعتقادات و باورها و غيبت امام زمان 7 و........ باعث فراموشي اين كرامات مي‌شوند. كه بايد با علاج علت اول و دوم، و نمونه‌هاي آن، و خودسازي و ارتباط معنوي با آن حضرت و بهره‌مند شدن از ولايت و امامت ايشان در عصر غيبت، لياقت درك ظهور و خدمت در ركابش را پيدا كرد. تا بتوان از حضور ظاهري و فيزيكي ايشان نيز استفاده كرد.

مقدمه:

 سلام بر حسين(ع) وياران حسين(ع) و عاشوراي حسيني و درود خدا بر معرفت و عشق پاك و اشك بي‌رياي پيروان و شيفتگان و ره پويان راه حسين(ع).

 عاشورا كه نام زماني خاص و كربلا نام مكاني خاص است پس از قيام امام حسين(ع) و شهادت او عظمت و گسترش پيدا كرد و از يك مقطع زماني و مكاني و يك حادثه‌ي تاريخي به يك فرهنگ و مكتب فكري و يك نظام سياسي و يك مجموعه‌ي فكري، فرهنگي، اخلاقي تبديل شد. امروزه عاشورا در فرهنگ شيعه يك عبادت بزرگ اجتماعي و يك مانور عظيم الهي-سياسي است. عاشورا سيستم دفاعي اسلام ناب در طول قرون و بلندترين فرياد مظلوم بشر در برابر سپاه ابليس و شيطان و استكبار جهاني است. عاشورا خاطره جاويد و هميشگي ارزش‌ها، پاكي‌ها، عشق و عرفان، معنويت و نداي پاك فطرت است.

 عاشورا واقعيتي است كه با حقيقت انطباق دارد نه اسطوره‌اي كه انسان‌ها بنابر نياز و احتياج آن را بوجود آوردند. عاشورا دانشگاه عشق و ايثار و فداكاري در راه حفظ دين و معشوق واقعي و نيز كشتي نجات امت پيامبر اسلام(ص) در برابر طوفان جهل و ترس و استعمار و استبداد است. عاشورا احياي مجدد آيين محمدي(ص) و حاكميت فرمان خداو فرياد عزت‌خواهي و عميق‌ترين و گوياترين رهنمود حسيني(ع) به آزادي خواهان جهان و بويژه نهضت‌هاي اسلامي است. عاشورا آموزشگاه مقاومت در برابر محاصره اقتصادي و نظامي و تدريس و تحليل درس ولايت و حمايت از رهبري الهي است.

عاشورا يعني تمام تاريخ، تمام حق در برابر باطل، نماد فضيلت در برابر رذيلت، نور در برابر ظلمت و صفات حسنه و نيك در برابر صفات زشت سيّئه است. عاشورا عظيم‌ترين و حماسي‌ترين انقلاب تاريخ اسلام است. عاشورا .....

 آري، قلم در وصف و بيان عاشورا و احياءگر بزرگ اسلام، چراغ هدايت شهيد شاهد و آگاه حضرت سيد‌الشهداء(ع) عاجز و درمانده و از اداي حق آن ناتوان و از ترسيم آثار، اهداف و سيماي عاشورا درمانده است.

     واقعه‌اي كه هرچه از آن مي‌گذرد نه تنها كمرنگ و يا فراموش نمي‌گردد بلكه آوازه‌اش در عالم بيشتر و ابعادش گسترده‌تر و شيفتگان و عاشقان آن افزون‌تر مي‌شود. حادثه‌اي كه زمينه‌ساز و مقدمه‌ي قيام حكومت جهاني حضرت مهدي(ع) است.

     به‌هر جهت، نگارنده در حدّ و وسع خود با بضاعت اندك مطالب اين نوشتار را با عنوان سيري در عاشورا در دو بخش، و جمعاً چهار فصل درباره مهمترين نكات عاشورا يعني ضرورت و فلسفه قيام امام حسين(ع) ، شخصيت شناسي امام حسين(ع) و ياران او ، درس‌ها و پيامدهاي عاشورا و عبرت‌هاي  عاشورا تنظيم كرده، و سعي بر اين بوده است كه بتوانم با بيان آن‌ها در جهت شناخت و معرفت بيشتر عاشقان امام(ع) نسبت به اين حادثه‌ي عظيم قدمي بردارم.   انشاء الله

مقدمه

از آنجا كه حس كنجكاوي با فطرت انسان عجين شده است، هيچ انساني بدون دليل، ادعايي را نمي‌پذيرد و سر تسملي در برا‌بر آن فرود نمي‌آورد. در جوامع مختلف مدعيان استانداري، فرمانداري و هر مقام ديگري،‌ با سند و مدرك خود را به مردم معرفي مي‌كنند، چه برسد به يك مقام والا و با عظمتي مانند نبوت و سفير الهي بودن، لذا ابو علي سينا در كتاب شفا مي‌گويد: «سفيران الهي از نشانه‌ها و ويژگهاي خاصي برخوردارند تا به وسيلة آن شناخته شوند و از مدعيان دروغگو و تقلبي تمييز داده شوند».<!--[if !supportFootnotes]-->[1]<!--[endif]-->

و براي اينكه هر كسي با انگيزه‌هاي مختلف و دسيسه‌هاي شوم خود را به اين مقام منتسب نكنند و مردم را به گمراهي و انحراف نكشاند و قواني جعلي و ساختة دست بشر را به نام احكام و قوانين الهي به مردم تحميل نكند بايد ادعايش همراه دليل قاطعي باشد تا ثابت شود كه او با عالم غيبت و بالا ارتباط دارد، و شاهد صدقي بر ادعاي او باشد.

به عبارت ديگر سخن از اتمام حجت است، و لو اينكه ممكن است عده‌اي با شنيدن كلام رسول خدا9 به صداقت و درستي و راستي او گرايش و در نهايت ايمان بياورند، همانطور كه عده‌اي اينگونه ايمان آوردند، و حجت بر آنان تمام شد، و در مقابل ممكن است عده‌اي باشند كه با وجود معجزه با زهم ايمان نياورند، و يا حتي نسبت خرافه يا سحر را به معجزه به دهند. مانند: فرعون و فرعونيان كه با وجود دو معجزه، باز ايمان نياوردند. (قال ان كنت جئت بأية فأت بهآ ان كنت من الصدقين* فألقي عصاه فاذا هي ثعبان مبين * و نزع يده فاذا هي بيضاء للنظرين)<!--[if !supportFootnotes]-->[2]<!--[endif]--> «گفت: اگر معجزه آشكار بياوريم ايمان مي‌‌آوري؟ گفت: بياور اگر راست مي‌گويي. پس عصايش را انداخت ناگهان مار عظيمي شد و بعد دستش را از گريبان بيرون آورد كه دستاني درخشان بود».

پس اعجاز براي اثبات رسالت و تصديق پيامبري پيامبر و يكي از راههاي شناخت نبي و آورندة وحي الهي است.<!--[if !supportFootnotes]-->[3]<!--[endif]-->

اگر چه علماي علم عقايد راههاي ديگري را هم بيان كرده‌اند كه در اين مقاله جاي بسط و تفصيل آن نيست، و ما در اين مجموعه ابتدا معجزه را تعريف كرده سپس سؤالات و زير مجموعه‌هاي مختلف آن را بيان كرده‌ايم.

 در ميان منجي گرايان ، و معتقدين به مهدويّت ، شيعه طلاية‌دار اعتقاد راستين به وجود مصلح كل ، منجي بشر و پديد آورنده جامعه‌ي ايده آل است . و در ميان اعتقادات و آموزهاي مهدويت ، مواريث پيامبر (ص) و وارث بودن حضرت مهدي (ع) يكي از مباحث جالب و سئوال برانگيز و در عين حال آموزنده است كه يا متروك مانده و يا كمتر به آن پرداخته شده و ابعاد و زواياي مختلف آن بررسي و تحليل نشده است . گرچه در بعضي آيات مانند آية « لقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون[1] »  به آن اشاره شده و در روايات پيامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) به طور مكرّر آمده است و علماي اسلام و بزرگان همچون محمّدبن ابراهيم نعماني (ره) ، شيخ طوسي ، شيخ صدوق ، محمّد باقر مجلسي ، و .... آن روايات را در آثار خود آورده‌اند . و برخي از علماي معاصر و مؤلفين نيز ،پس از نقل احاديث منظور ، توضيحاتي پيرامون ‌آنها داده‌اند[2] . به هر جهت بر اساس برخي روايات حضرت مهدي (ع) وارث رسول خدا (ص) است . بررسيةاي دقيق و مطالعات  در اين  زمينه حكايت از وجود پيوندي عميق ميان خاتم النبييّن و خاتم الاوصياء (ع) دارد .

حضرت مهدي (ع) هم وارث معنوي و حقيقي پيامبر (ص) در حوزه‌هاي مختلف است